مری دیلی در کتاب فراتر از خدای پدر: به سوی فلسفه آزادی زنان[i] مفاهیم نهادینه شده مردبنیان ادیان، به ویژه مسیحیت را درباره خدا به چالش می کشد و نشان می دهد تصویر خدایی که در نهادهای مذهبی ترسیم شده است با نگاه مردسالارانه، غلبه جویانه، و استیلاگر تطابق دارد. وی تلاش می کند براساس مفاهیم فمینیستی و آموزه های صلح طلبانه و نظریات مربوط به "گوش سپردن" و "مراقبت" تصویری نو از خدا و امکانات جدیدی برای رابطه دیگرگونه میان انسان و خدا ترسیم کند. تصویر جدید از خدا و انسان براساس دیدگاه های اگزیستانسیالیستی و اخلاق فمینیستی به نحوی بیان می شود که به جای رابطه یک سویه و غالب-مغلوب در تصویر سنتی مذاهب از خدا و انسان آنها با یکدیگر در تعامل و همدلی به سر می برند. این مقاله با بررسی این کتاب و دیدگاه های نو و تامل برانگیز آن در مورد بازمعنابخشی به مولفه های الهیات مسیحی در بستر تجربه زنان گزارشی از دو مفهوم خدا و هبوط ارائه می کند.

الهیات فمینیستی در اصلی ترین قسم خود متعهد به انجام الهیات با هدف خاص توانمندسازی و رهایی بخشی زنان است. رویکرد فمینیست های الهی دان در خصوص ظرفیت مسیحیت رایج برای تأمین این ادعا در سه دسته انقلابی، اصلاح طلب و بازسازی گرا گنجانده می شود. مری دیلی الهی دان فمینیست انقلابی است که با اعتقاد به جنسیت نگریِ غیرقابل اصلاح مسیحیت سنتی، به شالوده شکنی آن پرداخته و با روشی که آن را «فراروی» می نامد از ارکان اصلی آن مانند خدای پدر، مسیح شناسی، آموزه هبوط و نهاد کلیسا عبور کرده و در الهیاتی پسامسیحی به بیان ایده های اصلی خود می پردازد. محورهای اصلی الهیات او گاهی تصریحی و گاهی در خلال عبارات او آمده است. در این مقاله با روش تفسیر تحلیلی متن محور به بررسی ایده های مهم دیلی در الهیات پسامسیحی او پرداخته می شود. این ایده ها عبارت اند از غایت، ایمان، آزادی، اخلاق و خواهری، که دیلی مسیر تحقق همۀ آنها را «زن شدن» معرفی می کند. برای فهم زن شدن از منظر دیلی باید آن را در تناظر با «خدای فعل» فهمید. خدای فعلْ بودن و هست-ن است که واقعیت غایی است و پویایی دائمی دارد. زنان نیز دارای نوعی هستا-یی اند که توان مشارکت وجودی و شهود پویای هست-ن را دارند و حاصل این مشارکتْ تحقق «فراوجود» زنانه است. بن مایه اصلی زن شدن خواست درونی زنان برای تعالی و استعلای خود است و نوعی جدید از انکشاف خدا را محقق می کند که دیلی آن را تجلی ثانی می نامد.

مری دیلی الهی دان و فیلسوف قرن بیستم است که در آخرین تطور اندیشه ای خود، به نحو رادیکال الهیات مسیحی و نظام های مبتنی بر آن را محدودکنندة زنان و مشروعیت بخش به سلطة مردان قلمداد کرده است. او معتقد است که این الهیات در آموزه ها، نمادها و نهاد خود یعنی کلیسا، سلسله مراتبی عمل کرده و با تبدیل زنان به دیگری، آنها و تجربیات و آگاهی هایشان را انکار و منحرف نموده است. خدای پدر، مسیح، هبوط، کلیسا و اخلاق مذکرمحور، اموری هستند که دیلی به مثابة پایه های جنسیت نگری الهیات از آنها عبور می کند. او خدا را از مقولة فعل می داند و آن را «هست-ن» نام می گذارد و به جای ایدة تجسد مردانه از خدا، «ظهور ثانی»، یعنی شهود پویای وجود را به عنوان طریق ارتباط خدا با موجودات بیان کرده، «هبوط» را به جای خروج از تعالی، به معنای ورود به آن قلمداد می کند. فضای جدید از منظر او، کیهان خواهری است که از طریق «زن -شدن» محقق می شود. زن-شدن عبارت از تحقق هستا-یی زنان از طریق مشارکت با هست-ن است و دارای دو لبة فردیت و مشارکت است. وجه جمعی زن-شدن یا همان خواهری به دلیل شمول دایرة هست-ن است که در نتیجة آن، موجودات متناهی با امری مشارکت فعال دارند که همگی در آن شریک اند و این سبب تحقق مشارکت جمعی هستی شناسانۀ کیهانی می شود. انقلاب زنان، اختصاصی به زنان ندارد؛ زیرا به دنبال دوجنسیتی شدن انسان و عبور از دوگانه های جنسیتی است، اما این زنان اند که با شهود وجود، آن را آغاز کرده، این بصیرت را به نحوی دریافت می کنند که به دیگران نیز سرایت می دهند. ازآنجاکه زنان بیگانگانِ همیشگی نظام الهیاتی بوده اند، نسبت به مردانی که تحت این ظلم نبوده اند، شرایط متفاوتی دارند و براین اساس، «برابری» راهکار کافی برای سفر به سوی دوجنسیتی شدن نیست. پرتکرارترین واژه در ادبیات دیلی، «آزادی» است. از نظر او، آزادی امری سیاسی، جنسی یا اجتماعی صرف نیست. او آزادی را به معنای انسان شدن و مشارکت در وجود و آن را در ارتباط با غایت و سعادت مطرح می کند. براین اساس، آزادی در نگاه او مسئله ای فلسفی و الهیاتی است.

انجام جراحی موثر ترین شکل درمان در کانسر مری محسوب می شود. از آنجا که انتشار کانسر با سرعت قابل توجهی در شبکه ساب موکوزال مری رخ می دهد درمان جراحی مؤثر زمانی است که حتی المقدور تمامی مری بیمار برداشته شود و چنانچه غدد لنفاوی در گیر در شبکه ی لنفاتیک مشاهده شد رزکسیون شود.  نیل به این هدف منوط به دید کافی می باشد که به خصوص در کانسر های قسمت میانی و فوقانی مری توراسیک توصیه به توراکوتومی و انجام عمل ازوفاژکتومی در سه مرحله می شود که این عمل با توجه به وسعت زیاد انسیزیون های ایجاد شده و وسعت دیسکسیون با موربیدیتی قابل توجهی همراه است به خصوص محل توراکوتومی که تا مدت ها برای بیمار آزار دهنده است.  آلترناتیو قابل قبول این روش انجام توراکوسکوپی و آزاد سازی مری به کمک آن می باشد که این روش برای اولین بار در ایران در بیمار مورد نظر به طور موفق مورد استفاده قرار گرفت (تکنیک آزاد سازی مری به روش لاپاروسکوپی در مراکز محدودی از دنیا قابل انجام است ). بدین صورت که در مرحله ی اول با انجام توراکوسکوپی تومور مری شناسایی شد . سپس مری در تمام طولش آزاد گردید و چسبندگی های محل تومور آزاد شده و بعد از رسیدن به دیافراگم در قسمت تحتانی و ناحیه ی ورودی توراکس در قسمت فوقانی این مرحله پایان یافته و با انجام لاپاروتومی و برش گردن مراحل بعدی عمل طبق معمول انجام گرفت. هدف از این مقاله بررسی روش های جراحی کانسر مری و معرفی روش توراکوسکوپی از لحاظ تکنیکی و ملاحظات قبل و بعد از عمل می باشد . همچنین نکات مهم بیهوشی حین توراکوسکوپی مورد بررسی قرار گرفته است.

زمینه و هدف: جایگزینی قطعاتی از مری که درگیر تومور، صدمات و یا بیماری های دیگر شده است، معمولا نیاز به اعمال جراحی سنگین و پیچیده نظیر قرار دادن معده، کولون، روده باریک و یا نسوج مرکب پوست دارد. در حالی که رزکسیون قطعه ای از نای در گردن و آناستوموز مجدد دو سر آن کاری ساده، عملی و کم عارضه است. ما به این فکر افتادیم که در یک مطالعه تجربی قطعه ای مری در گردن را خارج کرده و به وسیله قطعاتی از نای جایگزین کنیم تا شاید راهکار ساده تری برای بیماران مبتلا به ضایعات مری پیدا شود.مواد و روش ها: در سگ های بالغ طی یک عمل جراحی تحت بیهوشی عمومی از طریق شکاف گردنی، 5 سانتیمتر از طول نای را در حالیکه پایه عروقی آن حفظ گردیده بود، جدا کرده و بعد 5 سانتیمتر از مری را رزکسیون کرده، نای جدا شده به دو سر مری باقیمانده آناستوموز گردید. سپس دو سر نای قطع شده نیز به یکدیگر آناستوموز شد.یافته ها: بلع حیوانات و صدا بعد از عمل طبیعی بود. اثری از آسپیراسیون در معاینات بالینی و رادیوگرافی دیده نشد. در بررسی های حین اتوپسی، آناستوموزها باز و بدون علایمی از تنگی بود.نتیجه گیری: جایگزینی قطعه ای از مری به وسیله قطعه ای از نای امری امکان پذیر و کم عارضه است و احتمالا می تواند در ضایعات مری گردنی در انسان مورد استفاده قرار گیرد.

مقدمه آترزی مری (Esophageal atresia (EA)) از شایع ترین آنومالی های مادرزادی در نوزادان بوده و در هر 4500-3000 تولد زنده یک مورد آترزی مری اتفاق می افتد. علت بروز آترزی مر و فیستول های تراکیوازوفاژیال(tracheo-esophageal fistula(TEF)) مشخص نمی باشد. بطور طبیعی این دولوله تا روز 32 حاملگی از یکدیگر جدا می گردند. چنانچه عمل جدا شدن به صورت ناقص صورت پذیرد، طیف وسیعی از مالفورماسیون ها به وجود خواهند آمد. آترزی مری همراه با فیستول تراشه به مری یکی از شایع ترین عمل های جراحی اورژانس در نوزادان می باشد. (1-4) آنومالی های همراه در نوزادان مبتلا به آترزی مری شایع بوده و تقریبا 50 درصد این نوزادان مبتلا به آنومالی در دیگر ارگان ها می باشند. آترزی مری به عنوان بخشی از مجموعه نواقصی از قبیل نواقص ستون فقرات، آنورکتال، قلب، تراکوازوفاژیال، کلیوی و اندام ها می باشد. به طور کلی آترزی مری را می توان به دو دسته شایع و غیرشایع تقسیم بندی کرد که نوع شایع 85 درصد موارد را شامل می شود و حالتی می باشد که همراه با آترزی مری یک فیستول بین قسمت دیستال مری و تراشه دیده می شود. تقریبا در 20 درصد نوزادان متولد شده با آترزی مری بعضی از اشکال بیماری های مادرزادی قلب مشاهده می شود. همراهی بیماری های مادرزادی قلب با آنومالی های دستگاه گوارش می تواند باعث افزایش مورتالیتی و موبیدیتی

سابقه و هدف: جسم خارجی مری در بین کودکان و بزرگسالان با بیماری های مری، افراد عقب افتاده ذهنی و یا دارای اختلالات روانی شایع است.مواد و روش ها: این بررسی بصورت گذشته نگر با جمع آوری داده های موجود در پرونده کلیه بیمارانی که در فاصله سالهای 75-1372 با تشخیص بلع جسم خارجی در بخش های گوش و حلق و بینی بیمارستان های لقمان حکیم و آیت اله طالقانی بستری شده بودند، صورت گرفت. یافته ها: در این مطالعه پرونده 200 بیمار، 77 کودک و 123 بزرگسال شامل 89 زن (44.5%) و 111 مرد (%55.5) بررسی شد. سن شایع بلع جسم خارجی 6-2 سال بود. شیوع جسم خارجی استخوان، سکه، دندان مصنوعی، اجسام گیاهی و سایر اجسام فلزی و غیر فلزی به ترتیب 33، 45.5، 5 و 8 و 8.5 درصد بود. شکایت بیماران شامل دیسفاژی توام با درد 54.5%، دیسفاژی بدون درد 21%، درد بدون دیسفاژی 8% و بدون درد یا دیسفاژی 16.5% بود. در مطالعه رادیوگرافی نسوج نرم گردن، جسم خارجی را در 84% موارد نشان داد. برای در آوردن جسم خارجی ازوفاگوسکوپ رژید استفاده شد. عوارض در 12% موارد گزارش شد که عبارت بودند از: پارگی مخاط مری 8.5%، خونریزی از حلق و مری 3% و مدیاستینیت 0.5% (بدون مرگ و میر).نتیجه گیری و توصیه ها: تشخیص به موقع جسم خارجی مری و درآوردن هر چه زودتر آن به منظور پیشگیری از عوارض اهمیت زیادی دارد. توجه دقیق به شرح حال مهمترین و با ارزش ترین عامل در برخورد با اجسام خارجی مری است.

سرطان مری پس از سرطان معده دومین و سومین سرطان شایع به ترتیب در مردان و زنان ایرانی است. تخمین زده می شود که هر سال نزدیک به 5800 نفر ایرانی در اثر سرطان مری فوت می کنند. در ایران هنور سرطان نوع SCC بیش از 90 درصد سرطانهای معده را تشکیل می دهد ولی سرطان انتهای مری نوع آدنوکارسینوما به تدریج در حال افزایش است.میزان بروز (ASR) سرطان مری در منطقه شمال شرق استان گلستان ایران در 35 سال پیش 100 درصد هزار نفر در مردان و زنان گزارش گردیده ولیکن بر اساس مطالعات جدید میزان بروز (ASR) سرطان مری نوع SCC (Squamous cell carcinoma) طی 35 سال گذشته به کمتر از نصف کاهش یافته است. این کاهش پس از بهبود چشمگیر در وضعیت اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی منطقه رخ داده است. میزان بروز (ASR) سرطان مری نوع SCC در منطقه جنوب کشور و استان کرمان 3 در مردان و 2 در زنان بود، که کمتر از یک دهم میزان بروز استان گلستان است. علل بروز بالای سرطان مری در شمال شرق ایران در مطالعات متعدد در سه دهه گذشته و به خصوص طی ده سال اخیر مورد بررسی دقیق قرار گرفته است. مهمترین عوامل موثر در ایجاد این سرطان عدم مصرف کافی میوه جات و سبزیجات، مصرف چای داغ، مصرف تریاک و مشتقات آن همراه با دخانیات، عفونت هلیکوباکترپیلوری در معده، مصرف آب آشامیدنی غیربهداشتی و فقر و تنگدستی برآورد شده است. همچنین وجود نوعی استعداد ژنتیک در بین جمعیت ساکن در شمال شرق ایران به عنوان یکی از علل شیوع بالا مطرح می باشد. مهمترین مواد سرطان زا (Mutagen) نیز عبارتند از هیدروکربورهای آروماتیک حلقوی (PAH) و ترکیبات نیتروزآمین (Nitrosamine-N) که به روشهای گوناگون به مری می رسند. برای طراحی برنامه پیشگیری اولیه و ثانویه این بیماری مطالعات و پژوهش های متعدد و وسیعی هم اکنون در منطقه شمال شرق ایران با تشکیل یک کوهورت پنجاه هزارنفری با پیگیری ده ساله در دست انجام است. پیش بینی می شود بر اساس شواهد علمی و متقن حاصل از این مطالعه آینده نگر (prospective) بتوان برنامه های پیشگیری موثر و قابل انجام در این منطقه را طراحی نمود.